صدر الدين شيرازى به خدمت صدر الدين قونوى - شيخ كبير مىبرد . تقدير به يك ناقه نشانيد دو محمل * ليلاى حدوث تو و سلماى قدم را اگر چه مكتب قونوى بسى برتر و بالاتر از مكتب شيرازى است و قابل مقايسه با هم نيستند ، ولى بسيار جانكاه و دشوار و سخت و صعاب الصعود است كه جان را - بويژه در ترجمه - به لب مىرساند و نفس را به شماره - بر عكس بيان صدراى شيرازى - البته اين تعقيد و دشوارى و اين صعوبت و جانكاهى از ناحيهء بلند و بالا بودن مراتب و عظمت مقام است كه در لباس سخن تنگى مىكند و به سبب ظرافت و لطافتش چون نسيم سحر از بند بيان و بنان مىگريزد . و چون از مقام كشف و شهود افاضه شده و مكاشف در حال التقاى آن حقايق از خويش بيرون بوده - مضافا اينكه مطلب بقدرى سنگين است كه از توان درك دانشمند و عارف معمولى بيرون است - اين چنين مغلق مىنمايد ، و سالها و بلكه دهها سال ممارست و مدارست مىخواهد تا شخص با زبان او آشنا شده و بداند مكانش در چه مرتبه است ، آنگاه ديگر اغلاقى وجود ندارد . و اينكه گفتم جان را به لب مىرساند بدانجهت است كه هنوز آشنايى كامل ؛ و حتى جزئى هم نمىتوانم ادعا كنم كه با سخن او پيدا كرده‌ام ، ولى چشم اميد را به « دم رحمت » بسته‌ام ؛ باشد به مصداق : ان لله فى ايام دهر كم نفحات من رحمته الا فتعرضوالها « 1 » ، آن دم رحمت بوزد و ما را هم فرا گيرد ، و ما ذلك على الله بعزيز . خيال زلف تو پختن نه كار هر خامى است * كه زير سلسله رفتن طريق عيارى است بر آستان تو مشكل توان رسيد آرى * عروج بر فلك سرورى به دشوارى است در هر حال در اين قليل زمان - با توفيقات الهى - كتاب فكوك حضرت شيخ قدس سره ، و كتاب نفحات الهيهء او ، و شرح كتاب مفتاح الغيب او را كه به نام

--> ( 1 ) - يعنى : شما را در تمام روزگارانتان بوهايى خوش از كانون رحمت پروردگارتان مىوزد ، آگاه باشيد و خويش را در معرض وزش آن نسايم عطر بيز قرار دهيد .